4 Nisan 2014 Cuma

İstifa edin

İş hayatının stresli olduğu koca bir gerçek. Ama diğer bir gerçek ise; stres hayatın her alanında var.
Bu basit gerçeği kabul etmek zor değil, fakat yine de göz ardı ederiz. Görmekte zorlanırız.
Görmekte zorlanan bir çok insanın sanki tüm stress kaynağı "işiymiş" gibi davrandığına da şahit oldum. Genelde bu tür şikayetlerde bulunanlara hemen pata-küte şu cevabı veriyorum; istifa et.

Evet gerçekten de çalıştığınız yerde mutsuz iseniz istifa edin. Çünkü mutsuzluğunuzu para ile yok edemezsiniz.  Daha iyi bir maaş sizi sadece bir-iki ay mutlu eder, sonrasınde ise yine başa dönersiniz. Bu kısır döngüden kurtulmak için başka bir iş alanına yönelin. Belki de sevdiğiniz bir işi yapmak, size mutluluk dolu gerçek bir başarı sağlayacaktır. Üstelik sadece kendinizi değil, çevrenizi de mutlu etmiş olacaksınız.

Öte yandan "istifa et" demek kolay olsada, herkesin büyük korkuları var ve bu yüzden söylediğim bu cümleleri kimse takmaz. Hatta "istifa et" dediğim bir çok kişi beni hayal'cilikle, gerçekten kopmuş olmakla suçladı :)
Hayır gerçeklikten kopmadım, sadece gerçekle bağım, bir çok kişiye nazaran daha iyi ve daha gerçek. Çünkü mutsuz olduğum yerde duramıyorum. Mutsuz olmaktansa, orda çalışmamayı daha doğru buluyorum.
Hele ki; mutsuzluğumun nedenlerini tüm açık sözlüğümle kırmadan, dökmeden kibar bir dille işverenime ifade etmişsem ve bu önemsenilmemişse, bir iki denemeden sonra da hâlâ değişiklik yok ise basıyorum istifayı ve iş verenlerimle karşılıklı olarak rahatlıyoruz.

İstifa etmek kariyeriniz açısından korkutucu görünebilir. Hele bir de benimki gibi cv'nizde sürekli iş değişikliği yaptığı görünen biri iseniz bu hiç hoş değildir. Ama ne yazıkki, iş değişiklikleri de keyfimizden olmuyor.
Yoksa ben istemez miyim çalıştığım şirketle nikah kıymayı. Tabii ki isterim; ama işte, o işler öyle olmuyor :)

Benim istifa etme nedenlerim şunlardı:
-Artık bir şey öğrenemiyordum, resmen öğrenmek ile ilgili sıkıntılar yaşamaya başlamıştım ve bu yüzden istifa ettim.
-Hep aynı işi yapıyordum. Farklı bir iş yeteneğim de olduğunu göstermeme rağmen, işverenin "yok yok sen bu işde iyisin, yeni birini bulup alıştırmak çok zor, sen bu işde devam et" dediği için istifa ettim.
-Şirket içinde farklı bir departman ihtiyacı olduğunu ve bu departmanın kurulup benim de o departmanda çalışmam gerektiğini, belirttiğim patronum dediğimi yaptı ve departmanı kurdu, ama beni o departmana geçirmedi ben de istifa ettim.
-Herkese zam yapıldı, bana zam yapılmadı ve üstelik yapılmama nedenini de açıklama gereği duyulmadı, buna kırıldım ve istifa ettim.
-İşverenim beni ciddiye almıyordu ve  istifa ettim.
-Patronum fikirlerimi kendi fikriymiş gibi hayata geçirdi. Teşekkür bile etmedi ve sonuç olarak istifa ettim.

İstifa etme nedenlerim kısaca bunlardı. Eğer siz de bu ve bunun gibi şeyler yaşıyorsanız ve istifa etmeyi doğru buluyorsanız istifa edin.
Bunun aksine; çalıştığınız yerde ücretten veya şartlardan memnun değilseniz kendi kendinize şikayet ediyorsanız, bu durumu her fırsatta müsait gördüğünüz diğer iş arkadaşlarınızla fısır fısır konuşmak yerine, cesaretinizi toplayıp patronunuzla konuşmalısınız. Çünkü çözüm bir tek ondan geçiyor. Arkadaşlarınız ise bu konuda size hak vererek stresinizi artırmaktan başka şey yapamazlar. Eğe patronunuz da çözüm sunmuyorsa istifa edin, rahatlayın :)

Hiç yorum yok: